Strefa Zrzutu.
| Poprzez Kwadranty | Nasz Log | Nasze Projekty | Muzyka | Filmy | Garfield | Daria | Reminder | Grafika | Shuttle Bay |
White Lion

Krótkie Bio Kapeli.

Historia zaczyna się w 1982 roku. Mike Tramp wraz ze swoim zespołem Mabel Stud wyjeżdża z Danii do Nowego Jorku, gdzie nagrywają swój drugi album. Zmieniają nazwę kapeli na Lion, są również znani jako The Danish Lions. Mike w jednym z nowojorskich barów spotyka Vitto Brattę, który koncertuje razem ze swoim zespołem Dreamer. Sptykają się w L'Amour's w czasie wspólnego koncertu.

Po jakimś czasie Mike wraca do Danii, Lion rozpada się. Mike ponownie odwiedza Nowy Jork, tym razem w poszukiwaniu Vito. Odwiedza bar w którym się poznali i dzięki pracującej tam dziewczynie udaje mu się nawiązać kontakt z Vito. W tym czasie Dreamer również leży już w gruzach. Chłopaki decydują się połączyć siły i założyć nową kapelę. We dwójkę zaczynają pracować nad nowymi utworami. Pierwszym z nich będzie "Broken Heart".

Na początku 1983 powstaje nowa kapela, w której, oprócz nierozłącznej dwójki, usłyszeć można basistę Bruce'a Terkildsena oraz na perskusji Mike'a Arbeny (ten drugi grał z Vito w Dreamerze). Band przyjmuje nazwę White Lion. Niedługo po tym, pod koniec 1983 roku, skład zmienia się - w ekipie zawita basista Bruno Ravel (późniejsza sława z Danger Danger) oraz na perkusji Nicky Capozzi. Ta czwórka wejdzie wkrótce do studia aby nagrać swoje dema, a z nich narodzi się pierwszy album - Fight To Survive.

Po ukończeniu nagrywania utworów na pierwszy album Ravela zastępuje Felix Robinson. Fight To Survive nagrywany jest zaraz po podpisaniu przez zespół kontraktu z Elektra Records. Niestety, kawałki nie zostają wydane natychmiast po skończeniu prac nad nimi. Plotka głosi, iż pierwszy album White Lion został odłożony na półkę aby zrobić miejsce dla jakiejś innej, wtedy już dużej, kapeli grającej ten sam rodzaj muzyki. Plotka głosi również, iż takowe polecenie dyrektorzy Elektra Records otrzymali właśnie od tejże dużej kapeli.

W czasie, kiedy album wydano w Japoni, Nicky Capozzi opuszcza zespół i w zastępstwo przychodzi Felix Robinson, były perkusita Anthrax. Odchodzi także Felix Robinson, a w jego miejsce przychodzi Dave Spitz, brat Dana Spitz'a z Anthrax. Kapela w tym czasie odbyła tour po Japoni aby promować album. Choć wydanie 'Fight To Survive' w Japoni było sukcesem, band do dnia dzisiejszego nie otrzymał za niego żadnego honorarium.

Sukces pierwszego albumu zwrócił na Lionów uwagę wielu amerykańskich wytwórni płytowych. Wkrótce chłopcy podpisują kontrakt z Atlantic Records. W tym czasie odchodzi basista Dave Spitz, a zastępuje go James Lomenzo. W tym momencie skład zespołu został siłą, która wyniosła ich na pierwsze miejsca list przebojów. W 1986 roku, w Hotline Studios we Frankfurcie zaczęli prace nad nowym albumem.

W 1987 roku zostaje wydany 'Pride'. Zawierał dziesięć zabójczych nagrań ze wspaniałymi rytmami Grega i Jamesa, niezrównanym brzmieniem gitarowym Vito i unikatowym wokalem Mike'a. Na początku album torował sobie drogę na szczyt dość powoli, do momentu aż w eter dostał się utwór 'Wait'. Potem już z albumu strzelał hit po hicie. Śladami wielkiego sukcesu 'Wait' poszły 'Tell Me' oraz 'When The Chidren Cry', a później także utwory 'All You Need Is Rock 'n' Roll' i 'All Join Our Hands'.

Zespół pozostał na ciągłym, dwuletnim turnee promującym album. Tour zakończył się w listopadzie 1988 roku, a chłopcy od razu weszli do studia by zacząć prace nad kolejnym albumem - bez czasu na odpoczynek. W 1989 roku światło dzienne ujrzał 'Big Game', z 'Pride' nadal będącym na listach przebojów. Nowy album przyniósł ze sobą takie hity jak 'Little Fighter', remake 'Radar Love' - utworu nagranego przez Golden Earring - oraz kilka innych przebojów takich jak 'Goin' Home Tonight' oraz 'Cry For Freedom'. Chłopcy znów ruszyli w trasę na kolejny przedłużony tour.

Po zasłużonym odpoczynku zespół ponownie wszedł do studia by nagrać utwory, które okazały się być ich ostatnim albumem, zatytułowanym 'Mane Attraction'. Nowy album przyniósł hit 'Love Don't Come Easy', remake ich pierwszego w historii utwóru 'Broken Heart', zabójcze nagranie 'Lights And Thunder', oraz utwór grany na tak wielu już ślubach - 'Till Death Do Us Apart'. Nie można zapomnieć także o intrumentalnym 'Blue Monday', który był hołdem Vito dla Stevie'go Ray'a Vaughan'a, oraz zadziwiających zmianach rytmów w 'War Song'. Kapela raz jeszcze wyruszyła w trasę.

Wczesne lata dziewięćdziesiąte przyniosły wysyp wielu świetnych kapel rockowych. Przemysł muzyczny skierował się w stronę poniekąd depresyjnych brzmień kapel grunge'owych. W tym czasie Greg i James opuszczają zespół. Mike i Vito kontynuują, Tommy T-Bone Caradonna na basie, i Jimmy De Grasso na perkusji - nie trwa to jednakże długo. Ostatni koncert White Lion odbył się w Bostońskim The Channel we wrześniu 1991 roku.

White Lion pozostawił znaczący ślad w rockowej twórczości lat osiemdziesiątych i wczesnych dziewiećdziesiątych. Ich brzmienie różniło się od wielu ówczesnych kapel z tego samego gatunku. Niezrównana rytmika, zadziwiająca siła gitar oraz wokal Mike'a to było to, co kształtowało twórczość White Lion. Brutalne realia rynku muzycznego wyznaczyły jej kres. Na koniec tej biografii kilka słów Mike'a:

"Tym co rozbiło zespół byli ludzie z zewnątrz, ci sami którym płaciliśmy za asystowanie i wskazówki, oraz Atlantic Records, która w pewnym momencie - mówiąc wprost - zapomniała o nas dla kogoś nowego. Na samym końcu nie byliśmy już tą kapelą, która nagrała 'Pride', zapomnieliśmy o naszych celach chcąc zadowolić nieopowiednich ludzi, zamiast być prawdziwie oddanymi temu, czemu poświęcone były 'Little Fighter' i 'Wait'."

Od tamtego czasu Vito nie pojawia się już w przemyśle muzycznym. James i Greg pokazali swój talent w kilku innych projektach. Mike utworzył Freak of Nature, początkując tym samym swoją solową karierę. W 2005 zdecydował przywrócić starego, old-school'owego ducha wraz ze swoimi przyjaciółmi, wsytępując pod nazwą Mike Tramp's White Lion.


© 2005 Marty Wright oraz Miro.
Źródło: http://www.whitelionforever.com/
Tłumaczenie: Arin, za wiedzą i zgodą załogi WhiteLionForever.com.

White Lion

Od lewej: James Lomenzo, Greg D'Angelo, Mike Tramp, Vito Bratta.

Dyskografia.

White Lion - Fight To Survive [1984] Fight To Survive
  1. Broken Heart
  2. Cherokee
  3. Fight To Survive
  4. Where Do We Run
  5. In The City
  6. All the Fallen Men
  7. All Burn In Hell
  8. Kid Of 1000 Faces
  9. El Salvador
  10. The Road To Valhalla
White Lion - Pride [1987] Pride
  1. Hungry
  2. Lonely Nights
  3. Don't Give Up
  4. Sweet Little Loving
  5. Lady Of The Valley
  6. Wait
  7. All You Need Is Rock'n'Roll
  8. Tell Me
  9. All Join Our Hands
  10. When The Children Cry
White Lion - Big Game [1989] Big Game
  1. Goin' Home Tonight
  2. Dirty Woman
  3. Little Fighter
  4. Broken Home
  5. Baby Be Mine
  6. Living On The Edge
  7. Let's Get Crazy
  8. Don't Say It's Over
  9. If My Mind Is Evil
  10. Radar Love
  11. Cry For Freedom
White Lion - Mane Attraction [1992] Mane Attraction
  1. Lights And Thunder
  2. Broken Heart
  3. Leave Me Alone
  4. Love Don't Come Easy
  5. You're All I Need
  6. It's over
  7. War Song
  8. She's Got Everything
  9. Till Death Do Us Part
  10. Out With The Boys
  11. Blue Monday
  12. Farewell To You
White Lion - The Best Of [1992] The Best Of
  1. Wait
  2. Radar Love
  3. Broken Heart
  4. Hungry
  5. Little Fighter
  6. Lights And Thunder
  7. All You Need Is Rock'n'Roll
  8. When The Children Cry
  9. Love Don't Come Easy
  10. Cry For Freedom
  11. Lady Of The Valley (Live)
  12. Tell Me